Een verhaal uit de oude doos….

Een visum voor Dubai. Ik was al 3 jaren op een toeristenvisum in en uit gehupt, maar regels veranderen en zo ook deze regels. Doordat ik samenwerk met Jouke in zijn bedrijf, heb ik géén werkgever die dat regelt, hij kan dat wel, maar als beginnend bedrijf zijn alle kosten die je niet hoeft te maken een besparing én de kosten voor een spouse visum zijn vele malen lager. Maar ik was nog geen spouse….
Ongehuwd samenwonen is hier sowieso niet toegestaan (Ssst)…. Maar what to do?
Toen de regels duidelijk waren aangepast sprak mijn (toen nog vriend handsfree vanuit de auto): ‘Ff trouwen dan maar? ‘Lijkt je dat wat’? ‘Ach, waarom niet, laten we dat maar doen’!
Ik vermoed dat zijn aanzoek niet echt scoort qua romantiek enz., maar origineel was het wel!!
Dat was op 27 oktober 2015. Maar dan? Trouwen in de UAE was geen optie, het kan niet meer op het Nederlandse Consulaat, wel in de RK-kerk, maar dat is voor ons beiden géén keuze en ff snel moslim worden ook niet.

Dan op naar Nederland. Wat websites napluizen enz. Je kunt tegenwoordig als Nederlander in het buitenland, zo bleek, online in ondertrouw, dat is zo gepiept… maar dan… Eerst een gemeente zien te vinden die je wil hebben: staat u hier ingeschreven? Ehh.. Nee?? Ja sorry mevrouw, dan kan het niet. Bij grote gemeenten is een wachtlijst van een maand of 6-7 en het moest eigenlijk geregeld zijn voor half november. Andere gemeenten vragen een prijs waar wij de tickets voor konden kopen.
Uiteindelijk in de gemeente M. (waar we nog wel een huis hebben) uitgelegd en toestemming gekregen. Maar toen…. Kreeg ik een lijstje opgestuurd met alle benodigde documenten…. Wilt u dit even aanleveren vóór we de trouwdatum officieel inplannen??

"deze mevrouw wordt mijn 4e vrouw, want dat mag"

Ik ben best een administratief beest en niet snel van slag… maar dit??? En dan binnen 3 weken??? Afijn: lijstje maken en aan de slag. Geboorteakte van ons beiden, Scheidingsakte van de één en Overlijdensakte van de ander: dat ging simpel online. Vinkje. Ik kreeg bijna moed!
Kopietje van dit en van dat: géén probleem.
Bewijs van uitschrijving? Oké. Bewijs van ongehuwd zijn in de Gemeente waar u NU woont. Sorry die hebben we niet, geen registratie, geen Burgerlijke stand, daar doen we hier niet aan. Ja! Moet! Dan maar naar het consulaat waar de Consul gaat bevestigen dat wij beiden ‘ongehuwd’ zijn (weet hij veel??). Wilt u daarvoor aanleveren de volgende documenten: en weer een hele riedel. En als het u lukt al deze documenten te vergaren en voordat wij tekenen, bent u zeker 10 werkdagen verder… Gebeld met de ambtenaar in NL, door mijn man (toen nog vriend haha) Mevrouw stel…. Ik woon nu 3 jaar in Dubai, ik ben Moslim geworden, deze mevrouw wordt mijn 4e vrouw, want dat mag. Weet de Consul dat??? Als ik zeg dat ik niet getrouwd bent, gelooft u me niet, maar als de Consul het zegt gelooft u hem wel… En toen werd het stil aan de andere kant. Meneer: ‘U heeft een punt’, ik ga dit intern bespreken en u hoort. Zucht.
Het hoefde niet aangetoond, dankzij de speciale commissie voor moeilijke gevallen…Toen bleek gemeente XYZ het document nog niet opgestuurd te hebben, of misschien ook wel, maar het duurt 5 dagen en dan de postkamer en de post en…misschien is het wel kwijt? Bellen maar weer...

Meneer, doe mij een lol en scan dat document in en klap het in de mail, alsjeblieft???
Nee mevrouw!!! In het kader van de Privacywetgeving blaat blaat blaat.
Stel dat iemand uw mail onderschept…En dan? Gaat iemand frauderen met de scan van mijn Scheidingsakte??? Hoe dan?? Ik kan de akte nog een keer sturen? (Kassa, want nog een keer betalen.) Doe dat dan??? Alsjeblieft???? Met spoed??? Nee mevrouw ik kan hem alleen versturen, niet met spoed…… de postkamer en het duurt 5 dagen en de post......Kreunnn….(Als ik die gast door de telefoon bij een lurf had kunnen grijpen.....)
Is ook nog goed gekomen op het nippertje….

Intussen hadden we, vanuit de trouwgemeente die dacht dat het wel goed kwam met al die papieren de datum 17 november én een eigen Trouwambtenaar toegewezen gekregen. De meneer wilde allerlei informatie: een verhaaltje over wie we zijn, wat we doen, waar en hoe we elkaar ontmoet hebben.. Ja maar, wij willen een Balie-huwelijk, nee u krijgt een persoonlijke gebeurtenis… (??) Dus verhaaltje gemaild, over onze 1e ontmoeting en de rest. .Zijn dag, zijn feestje!🥳🥳

De trouwdag: u heeft 2 getuigen nodig… oh?? Beide dochters gevraagd, de één kon écht niet (had het eerder gezegd…. Nope, dat hadden we dus niet) de 2e (we hebben er allebei één) vond het wel leuk, getuige nummer 2 konden we dan wel ter plekke inhuren. So far So good.
Alle papieren paraat, ticket geboekt en op maandagmiddag (afgesleten, met de wallen op de knieën, na een camping-nachtvlucht) aangekomen in NL. 1e Stop bij mijn moeder (die nog van niets wist 😉), waar vriendlief op één knie officieel om mijn hand heeft gevraagd: Ze vond het goed!!!

Dinsdagmorgen vroeg op om Getuigen-dochter op te halen. Had al een paar keer gebeld onderweg, maar ze pakte niet op. Daar aangekomen zat ze om de Wc-pot heen gekruld,, zag groen/geel/wit, gaf licht en was doodziek.. 🤢Ze was mooi aangekleed en opgemaakt, maar de make-up zat op plekken waar het niet hoorde… ‘Mam!! Ik vind het zo erg!’ Nou meisje: dit gaat um niet worden: eerst nog een dik uur in de auto, dan alle toeters en bellen…. Neem een emmertje mee naar je bed! Zie dat je wat opknapt! We regelen wel wat. ‘Jahaaa Snik, maar straks gaat het niet door… door mij’!! De ambtenaar zijn bed uitgebeld en een reserve-getuige besteld. Hoppa! Tuurlijk gaat het door!!

"This is the moment"

Aangekomen op het gemeentehuis, aangemeld en afgerekend: het feest kan beginnen! 🥳🥳Toen kwam onze keurige Trouwambtenaar in vol ornaat statig aangelopen (volgens mij heet die jurk een Toga?) 2 Baliemedewerksters als getuige (die eerlijk gezegd véél plechtiger keken dan wij) en bij het naar binnengaan in de trouwzaal…. Ging de muziek aan: ‘Zij maakt het verschil’ (van de Poema’s) we keken elkaar aan en dachten…Nee toch??? Als dit maar goed komt. (Alsjeblief géén lachstuip...) We durfden elkaar niet meer aan te kijken. De ambtenaar deed een mooi verhaaltje(zou het onze kunnen zijn?) en toen mochten we de huwelijksakte tekenen…. Op dat moment werd een nieuwe CD gestart: ‘This is the moment’ (Rene Froger) ik hoorde naast me iemand zachtjes snuiven, en hinniken, slikte mijn lachbui in, heb de bruidegom schaapachtig grinnikend gekust (terwijl hij onder de tafel mijn knie tot moes kneep) Handtekeningen werden gezet…. Yess..(de foto spreekt voor zich)

SAM 5032 600 450


Op de terugweg brulde mijn verse Echtgenoot in de auto……. Yeahhh… this is te moment. En we hebben gelachen….😂🤣😂🤣😂🤣 ’s-Avonds kon ik met volle overtuiging tegen mijn dochter zeggen: Kind, ik was blij dat je er niet bij was, dan waren we zeker rollend van het lachen onder tafel terecht gekomen!
Things set and done, op naar de volgende documenten Tsunami!(wordt vervolgd)

Pin It