Het is hier vrij vaak gewoon ‘standaard’ om een zwembad op het dak van je appartement te hebben. Ondanks dat het warm is moet je op zeker moment toch naar buiten om géén vitamine D gebrek te krijgen en gewoon omdat het kán. Ik ga even op dak zitten is hier een normale uitdrukking.

"Elke openbare badkuip moet een lifeguard hebben"

Jaren had ik vaak het rijk alleen, 2-3 keer per week even het dak op, peentjes zweten, een paar baantjes trekken, beetje dobberen op mijn luchtbed, boekje lezen. Eigenlijk altijd alléén of in het gezelschap van drinkende vogeltjes.

IMG 4112 600 450

Tot de regel: ‘elke openbare badkuip moet een lifeguard hebben’ óók hier werd toegepast.

Dus kwam er een hele echte Life guard!!!!

Keurig in een rode korte broek, geel shirt met de tekst ‘Lifeguard’ op zijn rug, zodat je zeker weet ‘wat ie is’!

Stoeltje, parasolletje…. ‘Yes maam, Governement rules!’ Safety First!
De eerste zat echt keihard te guarden en had de job van zijn leven. Beetje hangen, beetje slapen, beetje lezen, beetje Facebooken. Vaak keek ie niet op of om.

De volgende die de badkuip kwam bewaken was een vriendelijke jongeman, die in het begin amper durfde te groeten, maar na een poosje had hij door dat ik geen lifeguards eet. Dus werd er gezwaaid en af en toe een praatje gemaakt.

Dat is niet altijd eenvoudig: hij spreekt zijn Engelse dialect en ik het mijne en de combinatie is soms hilarisch: op zijn vraag ‘wat ik ging doen’ (dat begreep ik) zei ik: ‘I need some tan’ (time??), waarop hij blij naar zijn telefoon huppelde en terugkwam met de mededeling: ‘Maam! It is quarter past eleven’ . Waarvan akte! 😊 Tijd om bruin te worden!

In de tijd daarna nam ik af en toe een appel of soms een blikje drinken voor hem mee en kwam hij zo nu en dan aansjokken: voor ‘een praatje’, en wilde hij weten ‘welk boek’ ik aan het lezen was en waar het over ging.

Ik gaf hem mijn Nederlandse boek, hij heeft erdoor gebladerd, maar kon er géén pindakaas van maken.📖

Paar weken later, toen ik weer zat te lezen, kwam hij trots naar me toe: ‘Maam I am reading also’! Hij had zijn Koran meegebracht, het boek zag er schitterend uit, maar dáár kon ik geen pindakaas van maken.

Dus ik vroeg hem: ‘wat is voor jou het mooiste stukje, wat je vaak leest’? Hij hoefde niet lang te zoeken en wees het aan: ‘this I can read every day’!

Dus ik vroeg: ‘Can you read it for me’? Hij ging er es goed voor zitten en las mij voor, natuurlijk snapte ik er géén hout van, maar het klonk mooi.

Op mijn vraag: ‘Waarom dit stukje’ zei hij: ‘It gives me peace Maam, that is wat we need in this world’

Ook deze ging weer weg dus.... we kregen een nieuwe Lifeguard, die moordend serieus aanwezig was. Ik werd nauwlettend in het oog gehouden!

Als het héél warm is (40+ of zo) ga ik wel eens met mijn boek ‘in’ het pierenbadje zitten. Het water is evengoed net lauwe soep, maar het is net ietsje beter dan 'droog' zitten.
Gek genoeg schuift de zon steeds een stukje op (daar moet ik ook nog een klacht over indienen ergens) dus schuif ik mee.

"Het hield nooit op!!"

De eerste week probeerde ik uit gezichtsveld van 'mijn waakhond' te blijven, maar die zat zó strategisch opgesteld en hij schoof zelfs mee als ik van plek veranderde.

Veiliger als dit kun je niet zitten, das wel waar.

Maar… wat me echt irriteerde: de goede man had een ernstige zeer uitgebreide vorm van 'krabberitis', het leek of zijn gedrag werd veroorzaakt door een onzichtbare huidziekte, vlooien, muggenbulten of misschien wel de Arabische versie van de processierups ?

 

pool Krabbende lifeguard

 


Hij krabde aan zijn oren, zijn neus, zijn hoofd, in zijn baard, plukte aan zijn shirt, trok elke 15 minuten zijn schoen uit, klopte zijn sokken uit, bestudeerde zijn schoen aan de binnen en buitenkant, bestudeerde zijn tenen… Sok aan, schoen weer aan, dan werd de andere voet bestudeerd, gingen de sok en schoen weer aan en klopte hij zijn petje uit, en krabde en veegde en peuterde. Als hij teenslippers aanhad dan werden die ook uitgeklopt, waarna de teeninspectie volgde enz. enz.

En als toetje ging hij dan drummen met zijn waterfles, op zijn been, op de stoelleuning, op zijn hoofd. Soms liep hij een rondje om het zwembad en moest bij elke twee stappen zijn broek ophijsen
Het hield nooit op!!! Grwwrrrhaaahhh.🤪

Ik dacht ach ja, hij zal zich vervelen, dat snap ik wel, maar neem dan iets te doen mee, ga slapen, ga breien, doe een schriftelijke cursus borstcrawl van mijn part…. Maar zit alsjeblieft @#$%^&*()%^ niet zo te @#$%^&* de hele tijd vlak voor mijn snuit: zit hier voor mijn rust jah!!! 🤐

Gelukkig vertelde hij al snel dat hij over 6 weken terug ging naar zijn thuisland. Hij had genoeg gespaard en ging nu een reisburo beginnen, in elk geval iets met toeristen en rondreisjes. Ik heb hem veel succes gewenst. 🥳
De nieuwe lifeguard heeft waarschijnlijk een vlooienbandje, ik heb deze nog niet zien krabben...

Pin It