Het Spook van de oven, die onzichtbaar steeds het vlammetje uitblaast (een vervolgverhaal in véél delen waar voorlopig geen eind aan lijkt te komen).

Lees hier het hele verhaal tot nu en pak eerst even koffie/thee! ☕️

Onze oven: Die wel aan ging, maar sneller uit, die het ‘wel’ deed, maar eigenlijk ook niet.

Na het zoveelste verzoek tot reparatie, stonden er 2 techneuten, zoals te doen gebruikelijk hier, gewapend met een plastic tasje gereedschap voor de deur, om voor de 3e keer naar de oven te 'kijken'.
Ze hebben een half uur zitten 'kijken' (die ene zat volgens mij écht te slapen).
Still working! Ja meneer, maar als je hem nu opendoet én weer dicht… Ik garandeer je dat hij uit gaat (heb ut loeder gisteren 15 keer opnieuw aangestoken en toch ging hij uit).
Omdat de goede man het ook niet meer wist was de conclusie:
We will ask for change. Ja! Graag! Dankuwel-alstublieft!

"After eight’ werd kwart voor negen"

Werkbon getekend. Mannen af…. 2 minuten later de bel: We need to check model number. Ik zeg: doe je ding! Mannen weer op de platte kont en vingerbrandend de deur opengemaakt om naar het half verbrandde label te kijken.
Mij boeit het type nummer eigenlijk niet zo: als de oven maar past én aanblijft én ik mijn ovenschotel gaar krijg, zonder er 3 uur over te doen en een halve marathon te lopen.

Intussen had iemand van ‘hogerhand' besloten, na herhaaldelijk bellen en mailen van onze kant, dat er mogelijkerwijs, misschien tóch iets moest gebeuren behalve ‘kijken’ dus kwam de ophaal-service-ploeg: Vanavond.
Dat lukte niet zo goed en toen was het even weekend. Op zaterdag morgen nog maar eens gebeld: “Yes we come at 8”. En ze kwamen… ⏳

Natuurlijk niet op het ongeveer afgesproken tijdstip, maar gewoon zaterdagavond om kwart voor tien. “Yes Boss we work till ten, we take oven for repair”.
Na een hoop gewrik en gedoe met een schroevendraaier in een ‘donker gat’, kregen ze nadat Jouke een zaklamp was gaan halen, het geval ‘los’… en werd de oven op een steekwagentje afgevoerd. “Bring back tomorrow”. InshaAllah dan toch wel?🤷🏾‍♀️

Afijn, er verstreken een paar ‘tomorrows’ en de plannen om onze nieuw aangeschafte Tajine in de oven te gaan gebruiken, werden maar even in de ijskast gezet. (Waar het trouwens ook slecht gaar wordt).

Telefoontje: “We bring oven after eight!”, waarna ik gelijk een visioen kreeg van kleine groene vierkantje zakjes met chocolade en…?! Maar daar kwamen ze niet voor. ‘After eight’ werd kwart voor negen, dus dat viel nog redelijk in de planning. De oven werd weer op zijn plek gezet en aangesloten en aangemaakt…. Nou niet dus!! De automatische ontsteking deed niet eens ‘klik’, met de gasaansteker deed ie ‘plof-floep’ en dat was het wel. In elk geval géén bruikbaar gereedschap om je kip mee gaar te krijgen. Oh ja, de timer deed het wel, maar dat was een nieuwe.
Jouke, zacht grommend, (nog net niet met opgetrokken bovenlip) de heren verzocht het apparaat weer te demonteren en mee terug te nemen. Ze vonden het niks, maar snapten het wel omdat hij het niet deed.
Deze jongens zijn alleen voor het halen en brengen en hun technische vaardigheden zijn beperkt tot: de stekker er weer in en het gasslangetje eraan, dus die kun je niets verwijten.

De volgende dag kregen we een filmpje opgestuurd van ‘onze oven’ die aanfloepte met de ontsteking en uitgezet werd en weer aanging…. Zou het dan toch??? Ze kwamen hem brengen.
Ik vol goede moed de Tajine vast te water gelaten, de kippenpootjes (verse) in de marinade, want het ging gebeuren!🍗🍗

"Inmiddels had ik zelf bijna kippenpootjes"

Oven gebracht, aangesloten. En… de automatische ontsteking deed het: NIET!
Aangestoken met de gasaansteker en oven bleef wel branden zo leek het. Waarop de Watchman constateerde: “Oven is working”, dus de mannen ‘af’. Wij zouden wel een rondje testen en dan morgen verder verslag uitbrengen.

De oven bleef toch zéker een minuut of 20 aan, waarna het koel en donker werd.
Het aansteken met de gasaansteker, resulteerde weer in een hoop ‘plof-floep’ geluidjes en toen waren we er wel klaar mee.
Gelukkig was in de tussentijd een pakje van mijn schoonzus gearriveerd, met daarin een door haar niet meer gebruikt ‘warmhoudplaatje’ dus… dat maar uit de kast gevist en de Tajine toch eindelijk in gebruik, maar dan op de gaspit, je moet wat?

De volgende morgen maar weer eens een mailtje gestuurd met verslag en eindconclusie: Hij doet het niet!
We werden gebeld met de mededeling, “Yes but Sir, this oven is in mint condition!” (Dus tóch die groene zakjes met ??).
 “Nou” zegt Jouke: “Vraag maar aan de Watchman, die heeft het ook gezien”.
Als de trukendoos leeg is moet je verder met de smoezenzak, want het antwoord was : Yes Sir, he was there, but you would not let him in.

  
Nadat Jouke even ‘kwaad’ had ‘geblaft’, was het antwoord: Yes Sir, I come back to you, wat vrij vertaald ongeveer betekent: wij stopen uw dossier onderin de onderste lade en hopen dan dat iedereen het vergeet.
Kun je proberen! We hebben misschien wel een slechte oven, maar ons geheugen is nog prima!

Ettelijke mailtjes verder, bleek de smoezenzak nog lang niet leeg: We want to order new one, but only electrical we can buy no gas. Uhh??
Na een minimaal rondje Google vond ik toch écht minstens 3 ovens, die gewoon geschikt waren voor gas en gas is goedkoper dan elektrisch.
Een mailtje met de links gestuurd: kijk eens wat wij gevonden hebben? Waarop het antwoord volgde: We do not buy there they have bad service.

Hier zakt je broek vanaf.

Inmiddels had ik zelf bijna kippenpootjes (wat beroerd loopt met een afgezakte broek) en kwam er meer stoom uit mijn oren dan uit de Tajine.
Ik voelde langzaam wat haarscheurtjes ontstaan in mijn nijver gekweekte ‘ezelinnengeduld’. Een goeie twee weken later kwam het verlossende mailtje: We ordered the oven, they bring latest Saturday.

Wat ze natuurlijk niet deden, dat zou té eenvoudig zijn.
Laatste bericht een paar dagen later: Oven is with the Watchman; they bring today or tomorrow”. Ze krijgen nog een paar uur en dan ga ik bij de Watchman, óp zijn balie zitten…. Mét mijn ovenschotel…

De oven kwam werd geinstaleerd en deed waar ie voor was aangenomen, iedereen blij, de kip op tijd gaar... wat wil een mens nog meer?

 "Het spook is weer terug"

De oven, de nieuwe oven, deed het een paar maanden eigenlijk wel prima. Steeds vaker kostte het aansteken méér dan één poging en ging hij af en toe uit waardoor we weer vaker ‘oven’ keken dan TV. Gezellig in de keuken met het licht uit wachten tot de vlam ook uit gaat.
Volgens Jouke komt dat door de kwaliteit gas, dat kan hier, komt soms uit een leiding soms uit een fles.
Als je de sensor voor gebruik schoonmaakt, gaat het vaak wel goed, maar soms ook niet.
Dus ze sturen een monteur.

Mannetje op de deurmat, zweet op zijn hoofd (angst bleek achteraf).
Verfrommelt bonnetje in zijn hand en vraagt zachtjes: Maintenance? Ja natuurlijk, zal best waar kom je voor?
Ik krijg het briefje onder mijn neus: Oven not proper working staat erop. Dat klopt, dus ja, kom binnen.
Man doet slippers uit.
Man blijft op de mat staan.
Ik sta in de keuken en roep: You can come in!
Man schuifelt naar binnen en marcheert linksaf de badkamer in.
Hallo vriend? Je komt voor de oven of moet je nodig plassen?

"Man knielt voor de oven en doet de deur open"


Ogen worden nog een maatje groter, hij kijkt nog eens op zijn briefje??? Oven????
Ik zie aan het hele mens dat ie daar geen verstand van heeft, maar ja als je baas je stuurt dan moet je wat, want anders word je baas boos.
Man sleept zijn plastic tasjes met gereedschap naar de keuken en vraagt nog: Here? Ja, uh??? Oven in kitchen. Wat mij logisch lijkt, maar hem blijkbaar niet.
Ik krijg nog een keer het papiertje onder mijn neus en samen lezen we toch echt: Oven not proper working! Not proper working snapt ie wel, maar oven?
Ik wijs nog maar eens naar de oven en hij knikt. Oven? Yes sir, oven! No working, no gas, no cooking probeer ik nog.

IMG 20190106 143227322
Man knielt voor de oven en doet de deur open. En weer dicht.
En nog eens open en dicht. En nog een keer!
Voelt aan de scharnieren en mompelt iets.
No Sir: GAS! Piep ik intussen. Dit gaat um niet worden!
Door OK, vraagt de goede man, waarbij het zweet hem intussen in de ogen loopt. Met de deur is niets mis, zeg ik tegen de man die met mijn ovendeur zit te klepperen of hij ermee wil opstijgen.
Ik geef hem een paar tissues om zijn hoofd af te drogen.
Gas no working probeer ik nog een keer. Hij graait in een van zijn plastic tasjes, vist er een spuitbus WD40 uit en begint driftig de scharnieren in te spuiten. Ik bijt op mijn lip om niet te lachen.

WD40 2x

Die heeft dus echt geen idee wat ie daar zit te doen.
Ik ren de keuken uit terwijl ik een soort gesmoorde hihihihi-hyena geluiden maak van van het lachen... en bijt in de badkamer in een handdoek, dat is stukken minder pijnlijk dan op je lipt en dempt ook beter.
Tuurlijk is dit om te gillen, maar zielig voor die man.
Ik bel Jouke, die ook in lachen uitbarst: communicatie probleempje???
Bel de security ff, die kan helpen. Daar was ik nog niet op gekomen, dus al hinnikend bel ik security.
"Please come and help, I need some translation". Security komt gelukkig snel, en ratelt tegen de technician. Ja de deur sluit nu goed! Ja, maar dat deed ie al grinnik ik tegen mijn redder: het is het gas en de vlammetjes die het niet doen.

"Ruim een kwartier later staat peloton-hopeloos nummer 2 voor de deur"


Security kijkt me aan en schiet ook in de lach en blaft iets tegen tegen de techneut, waar een paar keer het woord ‘gas’ valt. De goede man schudt zijn hoofd en mompelt: Sorry. Securty vertelt me dat ie nieuw is én met het verkeerde bonnetje op stap. Dat verklaart zijn onkunde en ik bedank hem vriendelijk voor het smeren van de deur...
Ruim een kwartier later staat peloton-hopeloos nummer 2 voor de deur.
Nog maar een keer uitgelegd wat het probleem is. Gelukkig herinnerde de man zich dat hij vorig jaar de nieuwe oven had geplaatst, dus het kon niet veel zijn wat er mis was.
Als een volleerd afgestudeerd Arts vroeg hij hoelang de patiënt de kwaal al had, wat we geprobeerd hadden en of de vorige ‘medicatie’ had gewerkt. Ja schoonmaken van de sensor helpt, soms.
Hij vroeg de zakjesdrager om ‘baper’. Sommigen zeggen een ‘b’ in plaats van een ‘p’, zo drinken wij hier ook Bepsie en Barken we de auto.
Er kwam een stukje ‘aangevreten’ schuurpapier tevoorschijn er werd een volledige vierkante centimeter afgescheurd waarmee de sensor gepoetst werd. Opnieuw aangestoken en natuurlijk deed hij het. Ja, kwam de boodschap: je moet de knop zéker 20 seconden ingedrukt houden. Dat stond vast in de gebruiksaanwijzing. Of ik die had? Het boekwerk uit de kast gehaald en hij ging bladeren. Nou heeft zo’n boek de gebruiksaanwijzing in 24 talen, dus hij had even te gaan. Russisch kon ie niet lezen, Spaans ook niet en zo ging ie door naar Frans en Duits en de rest. Ik maar even geholpen door de Engelse versie voor hem op te slaan, want anders ging ie waarschijnlijk alle 300 bladzijden één voor één bestuderen.
Gebruiksaanwijzing deel één woord voor woord gelezen met de vinger erbij (dat duurde dus even) en er stond niets over seconden of wat dan ook.
Hoofschuddend bekeek hij het apparaat nog eens en constateerde dat de aanmaakknop ‘beyond repair’ was en dat er iemand van de ‘fabriek’ moest komen. Daar wachten we dan maar op.
Het spook is weer terug....

halloween 1746354 1920

Pin It