Het mooiste zou zijn: alles in dozen en dat in een truck.  Truck hebben we niet en er past in zo’n mini autootje ongeveer anderhalve doos, dus dat gaat hem niet worden.

Flexibel verpakkingsmateriaal is dan een toverwoord. Alle sport/weekend tassen, grote koffer, de welbekende blauwe tassen, en voor de rest gewoon grote grijze vuilniszakken worden opgezocht: er past veel in en je kunt ‘duwen’.

"Ach, kijk dat vrouwtje eens sjouwen"

Deze hele handel hijsen we dan óp het kledingrek, wat gelukkig wieltjes heeft, rijden naar de garage en we stapelen alles in ons dappere autootje. Inmiddels is het stapelplan bijna 100% geperfectioneerd.

beurs SAM 1534

Bijna buikschuivend rijden we dan weg, "Bij elke drempel in de weg even je linker bil optillen" roept Jouke, "dan redden we het net!" Waarna we gierend van het lachen op pad gaan.

Eenmaal op het beursterrein aangekomen -en geloof me: dat is groot hier- gelden er allerlei regels. Géén personenauto’s, niet parkeren, niet dit en wel dat.

In Abu Dhabi wisten we het trucje: Even smoezen met de security, die ons, na beloofd te hebben écht maar 15 minuten daar te zijn, min of meer stiekem door het hek laat.

beurs SAM 1538

We weten de weg, dus snel naar de betreffende hal, een plekje in de schaduw, als een hazewind de auto leeg, het kledingrek opzetten, Jouke zet snel de zwaarste spullen onderop en dan na exact 14 minuten en 42 seconden komt de securityman de hoek om stoffelen: "Boss! Time finish!!" en dat is prima! Hij krijgt ook liever niet op zijn kop van zijn baas.

Jouke af met de auto naar de parkeerplaats en ik bewaak onze bult op wielen tot hij terug is. De mannequinpoppen zijn eigenlijk het ‘onhandigst’, ze wegen niets maar zijn niet handig qua formaat. Die duwen we dan in de ‘blauwe tassen’ en eenmaal bij de ingang aangekomen hang ik over elke schouder 1 of 2 van die tassen, zodat ik de koffer op wieltjes ook nog baas kan en onze karavaan een stukje smaller wordt. Ik zie er dan uit als een enorm zwaar beladen ‘pakezeltje’, maar sja, dit ís nu eenmaal de handigste manier…. én het levert verbaasde en soms ook meewarige blikken op: 'Ach, kijk dat vrouwtje eens sjouwen…’ 😊

Nu zijn er tijdens het opbouwen van zo’n beurs honderden mannetjes in het gebouw, waarvan er altijd wel een paar ‘even niets te doen hebben’, dus eigenlijk komen er altijd wel een stel aanrennen: Madam, you need help??" Opgelost! Nu ik dat weet, zorg ik altijd dat ik wat bij me heb ‘om weg te geven’, als ‘dank voor de verleende hulp’ en dan is iedereen blij!

Ook in deze serie:

Beurs 1

Beurs 3

Pin It